10.06.2013

Harun Aydın /Can Yarim

 
 
 


-Kendisi gibi yorumu da mükemmel bir insan..
 
 
 
 

...

 
 
 
 
 
 
 
 
-İstisna eserler..
 
 
 
 

Hû Kuşu...

 
 
 
 
 
 
 
Hu kuşu bu gece inledi durdu,
Hu diye, hu diye, hu diye, diye.
Dertli gönülleri yaktı kavurdu,
Hu diye, hu diye, hu diye, diye.
***
Bilmem ki nedendi ne idi derdi ?
Hu idi dilinin değişmez virdi,
Hu kuşu bu gece gönlüme girdi,
Hu diye, hu diye, hu diye, diye.
***
Hep onu söylemek kolay mı dile ?
Yağ gerek sultanım köhne kandile,
Hu kuşu yanarak uçtu menzile,
Hu diye, hu diye, hu diye, diye.
***
Bilmem ki nedendi ne idi derdi ?
Hu idi dilinin değişmez virdi,
Hu kuşu bu gece gönlüme girdi,
Hu diye, hu diye, hu diye, diye.
~
Mehmet Emin Ay – Hu Kuşu
 
 
 

Çok Şükür..

 
 
 
 
 
Peygamberimiz (Aleyhissalatu Vesselam) bir gün ashabına şöyle sorar:
“Ne dersiniz, birinizin kapısı önünde bir akarsu olsa sahibi orada günde beş defa yıkansa kirinden bir şey bırakır mı?”
Orada bulunanlar: “Hayır, kir diye bir şey bırakmaz.” dediler.
Bunun üzerine Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.):
 ”Beş vakit namaz da işte böyledir. Onlarla Allah Teâlâ günahları siler,” buyurdu.
~
 (Buharî, Mevakit, 6; Tirmizî, Edep, 80)
 
 
 

3 maviyi dikkatli kullanın :)

 
 
 
 

..!

 
 
 
 
 
Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), şöyle buyurdu:
“Herhangi bir kadın, kokusu dışarıdan hissedilen koku ile kokulanarak erkeklerin yanından, geçerse, onlarda o kokudan istifade edip hoşlanırlarsa, o kadın zina etmiş gibi günah kazanır.”
~
(Tirmizî, Edeb: 35; Ebû Davud, Tereccül: 7)

Merhumun Leyla'sını bilen var mı?

 
 
 
Etrafımızda sessiz sedasız yaşayıp birgün sessiz sedasız aramızdan ayrılan insanların iç dünyalarını hiç merak edenleriniz olmuş mudur? İşte onlardan birinin hikayesi:



Telefon rehberini açtı adam. Leyla'yı arayacaktı.



110 Leyla... 112 Leyla... 155 Leyla...



Rehber sonuna kadar Leyla'nın telefonlarıyla doluydu. Bütün numaralar Leyla'ydı.



Parmakları tuşlara uzandı adamın.



Sonra vazgeçti birden.



Evinden çıkınca karşı karşıya geldim adamla.



Selam verdim hürmetle.



Nedense bana huzur veren bir yanı vardı.



"Aleyküm selam Leyla!" dedi.



Bunu duyanlar güldü adamın ardı sıra.



"Mecnun işte!" diye göz kırptılar.



"Leyla'ya kavuşamayınca kafayı yemiş garibim." dedi biri.



"Sahi bunun Leyla'sını bilen var mı yahu!" dedi bir diğeri.



Uzun uzun baktım adamın ardından.



Bir gönül Leyla'ya bu denli tutulduğuna göre Mevla'ya tutulsa ne hale gelir kim bilir, diye düşündüm.



Leyla ile Mevla arasında iki harf vardı oysa.



Harf de ne ki; Leyla'nın her hücresinde Mevla'nın mührü vardı.



Leyla'yı bir tanıyabilse insan, Mevla'yı karşısında bulabilirdi.



Sonra kızdım kendime.



Hoş, oturmuş ahvalinden dolayı adamı kınıyorum!



O hiç olmazsa Mevla'nın bir Leyla'sına âşık olmuş.



Ya senin bu sevgisiz hâline ne demeli!



Mevla’yı tarif ediyorsun ama ne kadar tanıyorsun, iyice bir sor bakayım kendine!



Kınama kuşağında kınanmayasın sonra!



O akşam evinin önünde yine karşılaştım adamla.



Hayırdır nerden böyle, dedim.



Leyla ile halleştik biraz, dedi.



Nasıl oldu, dedim şaşkınlıkla!



Kıyısına varıp dalgalarının sahile vurmasını seyrettim.



Sonra, o gökten yağdı ben rahmetlendim.



Sonra, o ışıdı gökte ben ısındım.



Ne güzel, dedim.



Bu sözü, kendisini anlamadan laf olsun diye söylediğimi düşünüyordu.



Bunu bakışlarından anladım.



Gel şurada bir yorgunluk çayı ısmarlayayım sana, dedim.



Sağol Leyla, dedi.



Neden işin mi var, dedim.



Eve gitmem lazım, dedi, Leyla ile randevum var.



Adamı o sabah evinde ölü buldular.



Bütün mahalleli buruk bir hüzünle koştu camiye.



İmam, musalla taşının önünde helallik istedi.



"Merhumu nasıl bilirdiniz cemaat?" dedi.



"İyi bilirdik!" dendi hep bir ağızdan.



Cemaatten biri mırıldandı.



"İyi bilirdik, iyi bilirdik de Leyla’sını bilemedik bir türlü!" dedi.



"Peki, merhumun Leyla’sını bilen var mı aranızda?" diye sordu imam.



"Ne mümkün?" dedi içlerinden biri, "Ketum adamdı merhum."



"Ah bir bilebilseydik, bir bilebilseydik!" diye iç geçirdi imam.



İki defa daha helallik diledi cemaatten.



Sonra, cemaate bakıp hayıflandı.



"Bakalım o bize hakkını helal etti mi?"



Cemaat, imamın bu sözlerine bir anlam veremedi.



İmam, elindeki kâğıdı kaldırdı.



"Merhumun vasiyetidir."



Herkes pür dikkat kesildi.



Öldüğünde başucunda bulunmuş bu kâğıt. "Ben musallada iken okunsun" diye vasiyet etmiş.



Okuyorum. Bütün cemaat, dünyada hiçbir mirasçısı ve mirası olmayan bu adamın vasiyetini oldukça merak ediyordu.



"Herkes Leyla aradı hayatımda. Dilimden yalnız Leyla'yı duyduğunu zannetti. Oysa hayatımda Mevla'dan başka söz söylemedim ben!"

 
 
 

Çataldere'den kar manzarası..

 
 
 
 
 
-Dr Mehmet abimizin sunumuyla..
 
 
 
 
 

Hafize Ninemizden Hayat Dersi!

 
 
 
 
 
-benumm cecuklerumun zamanına niçun yoğidiii :)) çokk sevimlisinnnnn :)
 
 
 
 
 
 

Sevgi Dili..

 
 
Hicran ve Ümit Şiiri- Jumahan.. Kazakistan
 
 
Dönüp gelse de o çok uzaklarda,
Gözlerim hep hülyâlı şafaklarda…